Encyklopedia Host

Stanowisko w pełnym cieniu to takie do którego bez względu na porę roku słońce bezpośrednio dociera przez mniej niż 3 godziny dziennie, a przez resztę dnia jest ono albo przefiltrowane, przez gęste gałęzie drzew lub też jest jasnym cieniem - czyli osłonięte od bezpośredniego promieniowania słonecznego jakąś wysoką przeszkodą.

Nie możemy tu w ogóle brać pod uwagę stanowiska, do którego w żaden sposób nie dociera słońce, bo nie ma chyba zbyt wielu roślin poza mchami i grzybami, które mogłyby przeżyć w całkowitych ciemnościach.
Stanowiska cieniste moją swoje zalety, do których niewątpliwie należy ich niepowtarzalny nastrój nieco ponury a zarazem romantyczny (pełen gry światła i cienia). W którym rośliny są delikatniejsze a zarazem przy odpowiednim ich doborze tworzą niepowtarzalny nastrój spokoju i relaksu.

Mają te miejsca również wady dla upraw roślin:

• Są to zazwyczaj miejsca wilgotne, w których łatwiej jest o choroby grzybowe, dlatego nawadnianie roślin nie powinno powodować moczenia liści, a jedynie gleby wokół roślin. Mokre liście dużo dłużej utrzymują na swojej powierzchni wilgoć niż na stanowiskach półcienistych czy też słonecznych.
• w takich miejsca może następować dużo mniejsza cyrkulacja powietrza, co również wpływa na zagrożenie chorobami grzybowymi. Wysokie ściany, czy gęste krzewy, drzewa i cień utrudniaj ruch powietrza, dlatego rośliny nie powinno sadzić się w takich miejscach zbyt gęsto, a drzewa i krzewy powinny być tak ukształtowane aby wiatr mógł przedostawać się pod ich korony.
• To oczywiście nie jest regułą, gdyż miejsca takie mogą stać się również wręcz pustynią, gdy gęste korony drzew nie dopuszczą kropli wody do podłoża.

Do miejsc cienistych należy dokładnie dobierać rośliny - muszą być to rośliny, które lubią, bądź tolerują duże zacienienie.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na to, że:

• Błyszczące liście w cieniu są dużo bardziej widoczne niż matowe czy aksamitne.
• Liście o pstrych czy też żółto-zielonych barwach są wyraziste w porównaniu z niebieskimi czy zielonymi. Jasne kolory, białe, kremowe żółte czy różowe wyróżniają się w cieniu natomiast ciemno-czerwone, błękitne czy fioletowe mogą w tych warunkach oświetlenia być wręcz niezauważalne.
• Ważna jest również struktura liści co wyraźnie widać porównując na przykład grube liście host i rozdrobnione o delikatnej strukturze paprocie - takie silne kontrasty czasami pozytywnie zaskakują.
• W zacienionych zakątkach konieczny jest również dobór przestrzenny roślin, aby nie konkurowały one ze sobą a tworzyły dla siebie odpowiednie tło. Piramidalne, pionowe, czy o kolumnowym pokroju powinny rosnąć w tle, przed nimi formy zaokrąglone, płaczące czy też rozprzestrzeniające się a bliżej ścieżek niższe i o odmiennych barwach.

Andrzej Pach

Cień bez wyraźnych jasnych akcentów jest zbyt ciemny, a rośliny tam rosnące niewidoczne.

Wysokie krzewy są efektownym tłem dla kompozycji.

Laurowiśnia i paprocie jako tło dla kompozycji host.